13.02.2018

​EY, SEVGİ.


Şu sevgi üstüne neler söylenmedi ki? Biz, bir eksiği tamamlayalım. Sevgi üzerine okadar güzel şeyler söylendi ki; söylenenlerin, üstüne biz daha ne söyleye bilirizki?
Kimi sevgisini, bir kadına, bir adama, kimisi anasına, babasına, kardeşlerine, kimisi memleketine, yaratanına verdi. Bu aşkını, kimi zaman sözlü, kimi zaman ise yazılı olarak haykırdı. Sevdaya yeni düşmüşler de sevdaya düşen eskilerin sözlerine kulak verdi. Yazılarını okudular. Kendi dertlerine en yakın olanını, en iyi anlatanını kendilerine kılavuz edindiler. Bu halin ne?diyenlere eski aşıkların, sözlerini, dizelerini söylediler. Anla artık halimi dediler.
Kimileri leylayla, mecnunu örnek gösterdiler kendilerine, kimileri ise Ferhat’la, Şirini. Kimi zaman kendi dertlerini unuttular. Onların başlarından geçenleri hatırladıkça.  Geçmişte yaşanmış bu aşkları anlamaya çalıştılar. Sonra şükrettiler hallerine.
Bazen karar veremediler; sevmek mi güzeldi, sevilmek mi? Hangisi ayaklarını yerden kesendi? Hangisi daha olgunlaştı yordu insanı. Hangisi yaşam sevinci, umutla dolduruyordu insanın içini.
İnsan öğle sevmeliydi ki; Sevdiği yanında oldu mu, samanlık seyran olmalıydı. Kimisinin güzelliği on para etmemeliydi gönülde sevda olmayınca. Ve Sevgi öyle büyük bir şeydi ki; kuzu ile kurt beraber gezebilirdi.
Yolda karşılaştığınız birinden bildiği adresi sorduğunuzda tarif edemiyorsa, kızmaz, gönül koymazsınız. Bilirsiniz ki âşıktır. Bu durumun hatası onda değil sizdedir,Âşık olana Bağdat sorulmazken siz neleri sorduğunuzdan.
Memleketinden kopmuş gelmiş tünel inşaatında çalışan birini gördüğünüz de hava şartları ne olursa olsun, canla başla çalışıyorsa ya Aşkına, yâda memleketine engel gördüğü dağı delmemin gayreti içindedir.
İnsan ergenliğe girdiği yeri çok severmiş, memleket bellermiş orayı. Kendini bulduğu yer olduğundan mı? Yoksa ilk aşkı tattığı yer olduğundan mı bilinmezmiş.
Sevdalar yakınlaştırırmış insanları. Memleket sevdası hissetmemek için gurbette ayni mahalleye yerleşir. İşi gereği dağılmışolanları toplamak için dernekler, vakıflar kurdururmuş.
Bazen çift olan duyularının birini kaybettirirmiş insana, ya bir kulağından olurmuş insan yâda bir gözünden. Olsun varsın ne fark eder ki; aşkın gözü kör olduğuna göre, aşığın bir gözü kör, bir kulağı sağır olsa ne olurmuşki. Bilim açıklamadımı ki zaten, insanı,bir birine aşık eden şey koku diye. Burun sağlam olunca gerisinin ne önemi vardı ki.
14 Şubat sevgililer günü de, sevgili olanlardan, sevdiğine sevgisini her zaman gösterenler için mi? Yoksa günlük telaştan sevgisini söylemeyi, göstermeyi unutanlar için mi çıkarılmış bilenmezmiş.
Sevgililer gününün, günümüz uygulamasına bakanlar, biraz sevgililer gününde, sevgi gösterme görevini erkeğe verilmiş gibi görürlermiş. O gün, bütün erkeklerin kan grubu (O- RH+), Kadınların kan grupları da ( AB-RH+) grubu oluyor gibiymiş sanki.
Birde sevginin maddi olarak görünür hale getirilmesi meselesi de var ki oda evlere şenlik bir durummuş. Başkasına kazandırdığınız para kadar, sevginizi karşı tarafa ispat etme durumu yani. Beni ne kadar seviyorsun? Aldığına bakayım. Anlarım gibilerinden.

Bunun nedeni; Çocukluğumuzuunuttuğumuzdanmış, çocukluğumuzda ki saf gülmeleri, çekinmeden sevinmeyi ve utanmadan üzülmeyi göstermeyi de unutmuş olduğumuzdanmış meğerse.
Şahide gerek kalmadan gösterirmişiz o günlerde, sevgimizin büyüklüğünü. Kimsede tereddüt etmezmiş sevgimizin derecesinden. Hatırlıyorum da; Altınlarla, yakutlarla göstermezdik duyduğumuz sevginin büyüklüğünü, sözle “ dağlar kadar sevdiğimizi” söyler, kollarımızı yettiğince parmak uçlarında kalkarak, zenginleştirerek gösterirdik sevgimizi,” seni bu kadar çokkk seviyorum “ diyerek sevdiğimize.
Gelin bu sene, sevgililer gününde de sevdiğimize Kollarımıza açarak gösterelim sevgimizi. Arayalım uzaktaysa telefonla, yakındaysa yüz yüze haykıralım sevgimizi. Onu ne kadar çok sevdiğimizi. Sevdiğimiz karşı cinse, annemize, babamıza, kardeşimize, hem şehirlimize komşumuza, meslektaşımıza.
Çok zor olmamalı bunlar. Bu gün vatan sevgini, hayatını hiçe sayarak, tüm sevdiklerini ardın da bırakarak, şehit olarak gösterenler varken.
Saygılarımla.
 
 
 




Yazarın Diğer Yazıları

» ​YOKSA SİZ HALA… Devamı » » ​TATİL Mİ? SİZ GİDİN BİZ GELEMİYORUZ. Devamı » » ​UŞAK İLİNE YATIRIM YAPMAK, BAŞKA İLLERE Devamı » » ​ABD NİN YANLIŞ HESAPLARI. Devamı » » ​ARTIK HERŞEY ORTADA Devamı » » ​GELECEK YIL DAHA MUTLU OLMAK ELİMİZDE Devamı » » ​TAHMİN VE GİRİŞİMCİLİK Devamı » » ​DEĞİŞİMİ OKUYAMAYAN KAYBEDER. Devamı » » BUNDAN SONRA NE OLUR Devamı » » İPTEKİ ÇAMBAZ Devamı » » BİR ELLERİ İŞTE, BİR ELLERİ RAKİPTE. Devamı » » ​KALKINMANIN PLANI YAPILIYOR? Devamı » » GELECEKTE, BİR GÜN GELECEK. Devamı » » ESKİLERİN TECRÜBELERİ, YENİLERİN KURUMSAL Devamı » » ​HİÇ DÜŞÜNDÜKMÜ? Devamı » » BABALAR GİBİ Devamı » » KARNELER DAĞITILDI, NOTUNUZU GÖRDÜNÜZMÜ? Devamı » » ​BU YAZ NASIL GEÇECEK? Devamı » » 2017NİN İKİNCİ YARISINDA EKONOMİ NE OLUR? Devamı » » YENİ DÖNEM. YENİ EKİPLER. Devamı » » BİL, BUL, UYGULA. Devamı » » ​AVR-AS-KA SAVAŞLARI Devamı » » DOLAR NE OLUR ? Devamı » » SAVAŞLAR, EKONOMİLER VE BİZ. Devamı » » İŞ BİLENİN Devamı » » BUMERANG ETKİSİ Devamı » » ​NEYİ DEĞİŞTİRDİK Ki Devamı » » UMUDUMUZU KAYIPMI EDERİZ, YOKSA UMUDUMUZU Devamı » » KISKANMAK MI? YOKSA ÖRNEK Mİ ALMAK LAZIM Devamı » » ​HER YAŞADIĞIMIZ SORUNUN ÇÖZÜMÜ ÇOK KOLAY Devamı » » ​PARA-PARA-PARA Devamı » » ASLINDA NEYİN SAVAŞI Devamı » » BİRİLERİ TRUMP’A SÖYLEMELİ Devamı » » KİMLER BAŞARILI OLABİLİR? Devamı » » KİM AKILLI? Devamı » » BİLİYORUZ. GURUR DUYUYORUZ. Devamı »